162 - إنّما الدّنيا أحوال مختلفة ، و تارات متصرّفة ، و أغراض مستهدفة 3866 . 163 - إنّما الدّنيا جيفة ، و المتواخون عليها أشباه الكلاب ، فلا تمنعهم أخوّتهم لها من التّهارش عليها 3881 . 164 - إنّما أهل الدّنيا كلاب عاوية ، و سباع ضارية ، يهرّ بعضها بعضا ، و يأكل عزيزها ذليلها ، و يقهر كبيرها صغيرها ، نعم معقّلة ، و أخرى مهملة ، قد أضلّت عقولها ، و ركبت مجهولها 3882 . 165 - إنّما أنتم كركب وقوف لا يدرون متى باليسير يؤمرون 3885 . 166 - إنّما الدّنيا متاع أيّام قلائل ، ثمّ تزول كما يزول السّراب و تقثع كما 162 - جز اين نيست كه دنيا حالاتى است مختلف ، و زمانهاى بريده شده ، و نشانه‌هاى نصب شده ( از براى تيرهاى مصائب ) مى باشد . 163 - جز اين نيست كه دنيا مردارى است ، و عده‌اى كه بر سر آن برادر يكديگر شده‌اند مانند سگهايند ، و برادريشان در باره آن آنها را از دريدن و گزيدن يكديگر بر سر آن باز ندارد . 164 - جز اين نيست كه اهل دنيا سگهاى فرياد كننده ، و درندگان شكارى هستند كه بعضى از آنها بعض ديگر را به صدا در آورد ، و عزيزشان ذليلشان را خورده ، و بزرگشان بر كوچك خود غلبه مىكند ، شترانيند زانو بسته شده ، و پاره ديگر باز گذاشته شده ، در حقيقت خردهاى خويش را گم كرده و يا ضايع كرده‌اند ، و به مجهول خود سوار و يا مرتكب امورى بوده كه نسبت به صلاح و فساد آنها نادان خواهند بود . 165 - جز اين نيست كه شما مانند سوارانى هستيد ايستاده و آماده كه ندانند چه وقت مأمور به رفتن خواهند شد . 166 - جز اين نيست كه دنيا متاع روزهاى اندك بوده كه مانند سراب ( شوره‌زار